De joecell

Hoe is het idee geboren

Het idee om een joecell te gaan maken, is gekomen door synchroniciteit. Doordat ik er achterkwam dat de steenformaties nulpuntenergievelden waren en ik op een lezing terechtkwam over graancirkels en nulpuntenergie, ben ik op internet gaan zoeken naar wat ik voor mijn gevoel al mijn hele leven zoek: een andere energievorm. Ik kwam na een tijdje bij de joecell uit. Iets heel anders dan ik verwachtte, want eigenlijk wilde ik uitzoeken hoe ik energie uit stenen kon krijgen.

Nu, tijdens deze reis, kan ik zien dat het allemaal met elkaar te maken heeft. Steeds meer puzzelstukjes passen in elkaar. Alles wat op mijn pad komt, heeft met elkaar te maken.

Verder gaand over de joecell was er ineens een lezing die al volgeboekt was. Eerst kwam er een afwijzingsmail, gevolgd door een tweede mail met de uitnodiging om alsnog te komen en excuses voor de eerdere standaard reactie. Op de dag van de lezing vonden ontmoetingen plaats met mensen die later weer op mijn pad kwamen. Die avond ging ik zelfs naar huis met een joecell. Cadeau gekregen, omdat het goed voelde. Het eerste obstakel, de hele cel opbouwen of draaien met rvs, was opgelost.

Eerste start met cel

Ik ging enthousiast met de cel aan de gang. Die moest even draaien. Het enthousiasme en de gedrevenheid waren groot, maar vooral dat laaste zat in de weg. Elke keer als de cel probeerde op te starten, ging kennis met gedrevenheid aan de haal. Ik had een stukje gelezen op internet over hoe de bubbels er uit moesten zien. Dan zat ik bij de cel van: "Kom dan,... oh jee, de bubbels zakken." Dit gebeurde meerdere keren. Welke intentie werd nu in het water gezet? Elke keer was er ongeloof, of gedachtes in de trant van het moet beter ofwel het gaat niet goed. En elke keer was er druk vanuit mijn gedrevenheid.

Na een tijdje met velden van stenen eromheen werd het steeds duidelijker: de cel reageert op mij! Elke keer kwam ik in gedrevenheid terecht en de cel reageerde door de gedrevenheid te versterken of door dood te gaan. En elke keer gaf mijn intuïtie aan: maak de cel liefdevol weer schoon (zo was ik ook begonnen), gebruik nieuw water en start opnieuw in vrijheid. Het ging steeds beter met mij en de cel, maar sommige elementen van mijn karakter verpestten het eindresultaat keer op keer. Tot Masaru Emoto in mijn intuïtie kwam.

De joecell in een omgeving van "ge-emotood"water

Als de joecell nu versterkt van binnen naar buiten dan versterkt tijdens de geboorte eerst hetgene wat er om heen is. Tot nu toe was ik dat met de stenen. Maar welk medium kan net zo snel een veld aannemen en versterkt worden als de cel zelf? Jawel, water! Zo kwam ik op het idee om een kring van stenen en vier potten water met intentie neer te zetten. Eén pot water werd vreugde, dus elementen van vreugde werden zoals Emoto dat ook doet bij het water geplaatst. Een andere pot werd contact, enz.

Deze twee keuzes zal ik uitleggen. Vreugde en contact zijn elementen in mijn leven die ik naar mijn gevoel te weinig ervaar. Wanneer ik ze wél ervaar, word ik rustig en relaxed. Door de potten in een kring te zetten, de cel schoon te maken en op te starten in dat veld, begint de cel te communiceren met het water in de andere potten. De velden versterken elkaar. Er wordt een energie geboren met een element van vreugde, ik word rustig en relaxed, dus is er vrijheid voor de cel. De eerste keer kwam de cel verder dan ooit tevoren.

Mijn interferentie met het veld was kleiner geworden. Natuurlijk waren er nog wel momenten dat het mislukte, maar ik kwam toch elke keer weer een stukje verder. Ook werd gezien dat er elke keer liefde in het veld gebracht mocht worden.

Liefde en de joecell

Een cel die opgestart was en buiten het veld zelfstandig kon leven, gaf ruimte voor een andere cel om in de opgebouwde kring geboren te worden. Als op deze plek een nieuwe joecell geplaatst werd die liefdevol schoongemaakt was en van vers water was voorzien, dan was dat nog geen garantie voor een goede geboorte van de geplaatste cel. Als vervolgens het veld opnieuw aandacht kreeg door bijvoorbeeld een nieuwe rangschikking van de stenen, was er meer kans op geboorte.
Naarmate er meer cellen in de ruimte geboren waren, werd de noodzaak om te herschikken om extra energie toe te voegen, minder. De energie was gezet en mijn vertrouwen gegroeid.

Enkele foto's (met de rest van de info zullen ook meer foto's volgen)

Verdere info

Natuurlijk zijn er nog veel meer aspecten uit te leggen over de cel.
Een paar steekwoorden zal ik noemen en later zal ik kijken hoe dit in de site verwerkt kan worden. Al deze info is na eigen of gezamenlijke ervaring opgeschreven, dit is dus niet andermans kennis maar onze eigen bevindingen:

• zure cel (sprankelend liefdevol)
• zoute cel (krachtig en de auto heeft het er op gedaan)
• zure cel produceert wit poeder
• zoute cel reageert erg op emotie, produceert bruin spul, bij zware emotie zwart spul
• bubbels en/of schuim zeggen niets over de intensiteit van de cel, dit moet je echt voelen. Het kan bijna niet missen: als de cel geboren wordt, krijg je echt een reactie, dat voel je echt wel
• cellen helpen elkaar in de geboorte: de ene neemt emoties voor de andere over opdat de laatste kan opstarten. Dus bruinproductie is niet persé roest
• de cel kan mensen healen
• zwaartekracht/onzichtbaarheid auto